THE GREAT SPIRIT
het verhaal van de aarde
The Great Spirit een universeel verhaal
The Great Spirit zijn een reeks van schilderijen over de oude wijsheid.
We leven in een tijd van klimatologische onrust en we proberen maar steeds opnieuw oplossingen te bedenken om onze manier van leven compatibel te maken met wat er rondom ons gebeurd.
Mijn hele leven ben ik al geboeid door de verhalen van ouderen, verhalen van vroeger. Hoe zij omgingen met het leven, met de uitdagingen van hun tijd.
De verhalen die onze generatie te horen kregen van onze grootouders waren verhalen over de oorlog.
Verhalen over de levens van de grootouders van onze grootouders worden niet meer doorgegeven of zijn we al lang vergeten. Laat staan dat we de verhalen zouden kennen van de mensen die in onze contreien leefden voor het neerstrijken van het christendom. Daar weten we niets meer van.
In de wereld van vandaag leven er nog stammen die de verhalen wel levendig hielden. De traditie van het vertellen van de oude verhalen wordt nog steeds onderhouden tot op de dag van vandaag.
Eén van deze volkeren zijn de Hopi. Ze leven nog steeds en houden hun oude tradities in leven voor de volgende generaties. Zij vertelden verhalen over de hele wereld en hoe de mens moet zorg dragen voor de natuur zodat de natuur zorg kan dragen voor de mens. De schilderijen geven mijn persoonlijke visie op het delen van verhalen. Het zijn verhalen van de wereld, verhalen van wijsheid, verhalen voor iedereen. We zitten tenslotte allemaal op diezelfde aardbol.
Wij zijn de toekomst, wij hebben die verhalen vandaag in handen.Daarom moeten we ook handelen en stoppen met klagen. Wij zijn diegene die nu aan het stuur staan van de mensheid.
Ik toon geen gezichten op de schilderijen zodat deze universeel blijven. Rond de schilderijen heb ik ook muurschilderingen gemaakt in de oude lingeriefabriek. Deze zijn tijdelijk, zoals ons leven ook tijdelijk is. The Great Spirit is een bijzonder tijdelijk project waarvoor ik toestemming vroeg aan de Council of the Hopi.
51 kunstenaars stellen hun werk tentoon in de vroegere lingeriefabriek, de parochiekerk, een oude schoenfabriek, een ex-postsorteercentrum, een galerie en ... in openlucht.
De tentoonstelling is toegankelijk van 10 uur tot 18 uur op 4 opeenvolgende zondagen: 30 augustus, 6 september, 13 september en 20 september.
De betekenis van de (tijdelijke) muurschilderingen:
Prophecy Rock is een heilig zandsteen paneel met rotstekeningen, gelegen in het Hopi-reservaat in het noorden van Arizona. Het beeldt op symbolische wijze een spirituele kaart van de menselijke geschiedenis uit en toont twee uiteenlopende wegen voor de mensheid: de ene gebaseerd op leven in harmonie met de natuur, de andere op technologie, hebzucht en uiteindelijk vernietiging.
Belangrijkste symbolen en betekenissen:
De Grote Geest:
Wordt afgebeeld terwijl hij het levensplan vasthoudt en wijst naar het pad van nederigheid en verbondenheid met de aarde.
De twee wegen:
Een lager, recht en smal pad dat staat voor een leven van vrede en evenwicht met de natuur.
Een hoger, zigzaggend en chaotisch pad dat de moderne technologische ontwikkeling, het materialisme en de uiteindelijke ineenstorting symboliseert. Het is een herinnering dat de toekomst niet vastligt. De mensheid blijft zelf verantwoordelijk voor de keuze tussen overleving en vernietiging. Traditionele Hopi-ouderen gebruiken deze plek als een morele en ecologische waarschuwing tegen het verliezen van de verbinding met de natuur.
_Photo_tak_-_(MeisterDrucke-1454787).jpg?etag=%223f83d-6a873823%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=322%2B400&extract=0%2B0%2B300%2B400&quality=85)
De fotograaf Edward Sheriff Curtis (1868-1952) is bekend door zijn fotostudies van de Noord Amerikaanse inheemse bevolking (Native Americans)
Zijn foto’s inspireerden me om schilderijen te maken van dit bijzondere wijze en vreedzame volk. Een volk waar wij vandaag nog veel van kunnen leren.
VEERLE VERBEKE
THE GREAT SPIRIT
IN KIDMIE 5 SCHELLEBELLE
Van 30 augustus tot en met 20 augustus
alle zondagen van 10u tot 18u
in de oude lingeriefabriek
Dorp Schellebelle
Een sociaal-artistiek en niet-commercieel project.
Over het labyrint
De Hopi Maze is geen doolhof, het is een labyrint.
Deze zeer interessante vaststelling deed ik gisteren. Ik was me wel bewust van het verschil maar had er nog nooit eerder over nagedacht.
Een doolhof heeft meerdere paden, doodlopende wegen en je kan er in verdwalen.
Een labyrint heeft 1 weg die naar het midden leidt. Je kan er niet verdwalen.
Het eerste verhaal dat ik ooit hoorde over deze bijzondere symbolische plek was natuurlijk het verhaal van de Theseus, Ariadne en de Minotaurus. Ik herinner me dat ik het zeer triest vond voor de half mens half stier figuur. Hoe eenzaam moet hij zich gevoeld hebben in dat doolhof.
Want dat was het blijkbaar toch, een doolhof. Anders zou Theseus toch helemaal geen draad nodig hebben gehad en paste Ariadne niet in het verhaal.
Het labyrint is ook terug te vinden in de Keltische verhalen.
Bij de Sami vond ik ook labyrinten terug. Het viel me op dat deze vorm wel heel gelijkend was met de Hopi Maze. De Sami en de Hopi hadden eenzelfde voorstelling, het enige verschil is dat ze elkaars spiegelbeeld zijn.
Labyrinten zijn eeuwenoude symbolen die overal ter wereld zijn terug te vinden.
Het labyrint op de foto is getekend op de vloer van de casco ruimte waar mijn schilderijen over de Hopi zullen hangen. Het is een plek waar verval en vernieuwing elkaar ontmoeten.
Een ruimte in Schellebelle die binnenkort zal verdwijnen en plaats zal maken voor nieuwe verhalen.
Hopi Messenger - Thomas Banyacya, Sr. (1909-1999)
Sacred Land Film Project
Hopi-oudste Thomas Banyacya (1909-1999) werd in 1948 gekozen als woordvoerder van de traditionele leiders, nadat de atoombommen de Hopi het besef hadden gegeven dat de geprofeteerde "kalebas vol as" eindelijk was verschenen. The Secret Land Project werkten van 1977 tot 1999 met Thomas samen en hadden het geluk hem te filmen in Chaco Canyon, in Washington D.C. en op heilige migratieplekken rond de Four Corners-regio. Zijn humor, goede geest en wijsheid zullen nog lang herinnerd worden.
In juni 2011 organiseerden Santa Clara-oudste José Lucero en Onondaga-hoofdman Oren Lyons een herdenkingsbijeenkomst voor Thomas aan de voet van de Navajo Mountains en vroegen om een korte film te maken ter nagedachtenis aan de Hopi-boodschapper. Deze film is het resultaat en werd voor het eerst gepubliceerd in september 2017, met toestemming van Thomas' familie.
In 2025 startte Veerle Verbeke met een nieuw project over de toekomst van de mens en onze aarde.
Veerle: “Tijdens mijn spirituele zoektocht, zo’n twintig jaar geleden, ontdekte ik de documentaire ‘KOYAANISQATSI’ (life out of balance) uit 1982. KOYAANIS= onevenwicht QATSI = Leven
KOYAANISQATSI is een film van Francis Ford Coppola film, regisseur Godfrey Reggio en muziek van Philip Glass. Koyaanisqatsi is een woord van de Hopi dat staat voor ‘een leven dat uit zijn evenwicht is geraakt’.
De Hopi zijn een inheems volk dat voornamelijk leeft in het noordoosten van Arizona in de Verenigde Staten. Hun naam betekent ‘vreedzame mensen’ (Hopituh Sinom). Ze staan bekend om hun diepe verbondenheid met de natuur. De Hopi profetieën functioneren in de film als een spiegel. Het laat ons zien welke toekomst ons te wachten staat.
1948 : de Hopi willen dat hun verhaal wordt gehoord
Na het zien van de atoombom (die zij herkenden als de voorspelde 'kalebas van as') besloten de Hopi-oudsten de traditie te doorbreken. Ze vonden dat de mensheid een kritiek punt had bereikt en deelden delen van hun profetieën met de buitenwereld om te waarschuwen voor milieuvernietiging en spiritueel verval. Hopi-vertegenwoordigers hebben de boodschap sindsdien zelfs gedeeld tijdens bijeenkomsten van de Verenigde Naties. Veel bekende elementen—zoals de negen tekenen van de overgang naar de 'Vijfde Wereld' en de ver vermaarde Prophecy Rock in Arizona—zijn nu volledig openbaar en beschreven in talloze boeken en artikelen.
DE FILM
Koyaanisqatsi is een bekende Amerikaanse documentaire en cultfilm uit 1982, geregisseerd door Godfrey Reggio met hypnotiserende muziek van de minimalistische componist Philip Glass.
De film is uniek omdat hij geen gesproken tekst, dialoog of acteurs bevat. In plaats daarvan vertelt de film een visueel verhaal via een indrukwekkende montage van natuurbeelden, stadsimpressies, versnellingen (time-lapses) en vertragingen (slow-motions).
Het woord koyaanisqatsi komt uit de taal van de Hopi-indianen en betekent "leven uit balans", "leven in chaos" of "een manier van leven die vraagt om een andere manier van leven".
De film toont de verschuiving en de spanning tussen de pure, onaangetaste natuur en de hectische, door technologie gedreven menselijke beschaving. Het is een kritische, apocalyptische blik op hoe de moderne mens de grip op de natuurlijke wereld verliest.
Veerle Verbeketoont in KIDMIE 5 in Schellebelle het verhaal van de Hopi’s.
De volledige film is hier te bekijken: